Ik ben Bart

Een liefdevolle idealist die de status quo omarmt, verbindt én doorbreekt, zodat het leven bloeit.

Het verhaal waarin we leven

Onze wereld is gebouwd op een dominant wereldbeeld: het verhaal van separatie. Dat vertelt ons dat we fundamenteel los van elkaar staan: individu van individu, mens van natuur, lichaam van geest. Het draait om controle en beheersing, om efficiëntie en prestatie. De natuur is er om uit te putten, de ander om mee te concurreren, het systeem om te dienen. Het is een wereldbeeld dat als onzichtbare infrastructuur ligt onder onze instituties, onze economie, ons onderwijs, ons werk. En het laat diepe sporen na.

Ik herken het zelf als een constante spanning tussen aanpassen en vrij zijn – tussen moeten voldoen aan normen die onderdrukken in plaats van bevrijden en werkelijk Bart zijn. Dat is een double bind – ik kan nooit aan beide voldoen. Als ik me volledig aanpas, verlies ik de toegang tot mijn creativiteit, tot mijn liefde zelfs. En als ik mezelf helemaal toesta te verschijnen, raak ik vervreemd van de systemen waarin ik leef en werk.

Die spanning zie ik overal terug. In toenemende vervreemding; in mensen die vastlopen, uitvallen of afhaken; in organisaties die worstelen tussen waarden en winst; en in samenlevingen die steeds de drang naar individuele vrijheid bekopen met ongelijkheid en giftige polarisatie.

Ik geloof dat dit wereldbeeld zijn beste tijd gehad heeft. De stuiptrekkingen waarmee het zich probeert vast te klampen – controle, polarisatie, versnelling, autoritarianisme – zijn geen antwoord. Wat nodig is, is een omgeving waarin het oude verhaal kan worden losgelaten, zonder meteen te grijpen naar oplossingen. Een ruimte waarin een nieuw verhaal kan ontstaan, waarin het leven niet langer gereduceerd wordt tot resource, maar erkend wordt in zijn wederzijdse afhankelijkheid, zijn waardigheid, zijn schoonheid.

Mijn idealen

Ik begeleid mensen, organisaties en samenwerkingen die vastlopen in de moderniteit om hun vormende verhalen te onderzoeken en te omarmen. Door vol aanwezig te zijn met dat fundament ontstaat ruimte. Ruimte waarin beweging kan ontstaan, waarin verhalen anders gewaardeerd en herschreven kunnen worden. En daardoor kan wezenlijke verandering wortel schieten, kunnen idealen tot bloei komen.

Mijn eigen idealen gaan over ‘het goede leven’: een wereld waarin we streven naar wederzijdse bloei en vreugde. Een wereld waarin de schoonheid en waardigheid van al het leven wordt erkend. Waarin mensen en systemen rechtvaardig en integer handelen. En waarin gelijkwaardigheid geen ideaal maar praktijk is. Het zijn geen heilige overtuigingen, maar eerder mijn kompas. Als ik mijn integriteit passeer, verlies ik mijn eigenheid. Mijn waarden helpen me mijn plek te houden en vinden, vooral als het spannend wordt.

Wat mij kenmerkt

Ik word gedreven door wat ik ‘ervarensnood’ ben gaan noemen: de intense drang om te leren hoe het leven werkt en voelt, niet alleen rationeel, maar belichaamd en doorleefd.

Ik ben eindeloos nieuwsgierig, zoekend naar nieuwe perspectieven. Mijn grondhouding is aandachtig, open, rustig, verwelkomend. Ik werk ervaringsgericht en veel met verbeelding. Mensen vertellen me vaak dat ze zich bij mij veilig voelen – misschien omdat ik ruimte laat voor het niet-weten, of omdat ik niet snel invul wat er moet gebeuren. Misschien ook omdat ik zelf mijn verhaal nog aan het ontdekken ben. Mijn aanpak is no-nonsens en nuchter, ook wanneer het over thema’s als spiritualiteit en zingeving gaat.

Wie ik ook ben

Ik studeerde Biomedische Wetenschappen aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Mijn ambitie was viroloog worden, maar tijdens een stage ontdekte ik dat het leven van laboratoriumonderzoek beklemmend voelde. Ik verlegde mijn aandacht, naar wetenschapscommunicatie en onderwijs. Bij The Network University ontwikkelde en begeleidde ik online onderwijs voor studenten in ontwikkelingslanden. Bij de VU werkte ik in de onderwijsondersteuning, eerst als ICT & Onderwijsadviseur, later als procesregisseur en projectleider. Ik maakte een uitstap naar woningcorporatie Ymere, waar ik als change lead werkte aan het terugdringen van leegstand van huurwoningen. De afgelopen jaren voer ik vanuit Durieux BV opdrachten bij universiteiten en hogescholen uit (projectmanagement, advies) rond onderwijsorganisatie en -logistiek.

In de afgelopen jaren verschoof mijn focus van het leiden van projecten naar een meer coachende en faciliterende rol. De taal en beweging van optimaliseren gingen steeds meer knellen en ik zocht naar manieren van werken waarin ik meer ruimte voor vertraging, ontmoeting en diepgang kon vinden. Ik volgde opleidingen (o.a. bij Nonons, School voor Transitie, International Bateson Institute) en verdiepte me steeds meer in systeemdenken, complexiteit en ecologie. In mijn eigen praktijk begeleid mensen en organisaties die vastlopen in verandering – met coaching, procesbegeleiding en dialoogbegeleiding.

Ik ben uiteraard meer dan mijn functies en rollen. Zo ben ik de zoon van Henk & Ingrid, broer van David, vader van Sosha, partner van Sanne; een vriend, neef, oom; buurman en Watergraafsmeer-man; een geboren Amsterdammer die PSV-er in hart en nieren is; een momenteel katloze kattenliefhebber; schrijver, speculatieve-fictie-fanaat en Imagine-stamgast; een te sporadische sporter en wandel-devotee; een hotdogjunkie en hotsaucehobbyist; en afhankelijk van context en relatie steeds weer meer, anders. De veelheid in mij herinnert me aan wie ik ben voorbij rollen en de maskers die daar vaak bij komen kijken.

Neem contact op voor een kennismaking